صهیون بی دین
و موضوع مضحک «شنبه»
|
جای همه دوستان خالی ! مراسم شب ۴۰شهید حاج عماد در بیروت ساعت ۳۰/۱۷ بیروت برگزار می شود. پخش مستقیم از شبکه المنار |
يهوديان را «ياران شنبه» لقب دادهاند،زيرا كه تعطيل كامل روزهاي شنبه يكي از واجبات تورات و از جمله وصاياي دهگانه و مهمترين شعاري است كه يهوديان را از غير يهوديان متمايز ميسازد.يهوديان معتقدند كه خداوند،جهان را در شش روز آفريد و روز هفتم (شنبه) را به استراحت پرداخت.
از اين رو،به عقيده آنان بيحرمتي به روز شنبه باعث نزول عقاب سخت الهي است،چنانكه در كتاب ارميا
(17-27) آمده است«من آتشي در دروازههاي اورشليم خواهم افروخت كه خاموش نشود و همه قصرهاي آن را نابود سازد».يهوديان متعصّب،امروزه به شيوههاي گوناگوني بر ضدّ كساني كه حرمت روز شنبه را هتك ميكنند متوسّل ميشوند،و از آن جمله پاره سنگ و خرده شيشه به سوي آنها پرتاب ميكنند و به صورت آنان آب دهن مياندازند.
بر طبق احكام يهوديّت ارتدوكسي هيچ يهودي نبايد در داخل يك شهر به رفت و آمد بپردازد،و يا بر اتومبيل سوار شود.همچنين معاملات تجارتي، برافروختن آتش،كشيدن سيگار،روشن كردن چراغها و كمك خواهي از غير يهوديان جز در موردي كه حفظ جان و سلامت يك يهودي ايجاب كند از جمله كارهاي ممنوع در روزهاي شنبه است.اين نكته نيز لازم به ذكر است كه گرايشها و مذاهب مختلف يهودي هر كدام مقرّرات ويژه خود را در چگونگي حرمت روز شنبه دارند.
يهوديان مقيم فلسطين پيش از سال 1948 و نيز پس از برپايي دولت اسرائيل دريافتند كه مراعات حرمت و تعطيل روزهاي شنبه،آنچنانكه در احكام شرع آمده كاري سخت دشوار است،از اين رو جمعي از آنان (در حدود 25 درصد آنها) اين احكام را بكلّي ناديده گرفتند و گروهي ديگر به استناد برخي فتواهاي ملايم و نرم كوشيدند تا حيلهاي شرعي براي گريز از اين مقرّرات بيابند.
مسئله «شنبه» و مراقبت از حرمت آن براي دينگرايان اسرائيلي در عصر امروز و در داخل يك دولت علماني مسئلهاي دشوار است.نخستين برخوردهاي مربوط به «شنبه»در اوايل برپايي دولت در 28 ماه مه 1949 به ظهور پيوست و ساكنان بيت المقدّس در اعتراض به داير بودن سينماها در شنبه دست به تظاهرات زدند.در سال 1950 ده تظاهرات و در 1954 پانزده تظاهرات و در 1956 نوزده تظاهرات به همين بهانه در بيت المقدّس برگزار شد.متديّنان متعصّب يهود حتي به بهانه داير بودن و فعّال بودن سازمانهاي راديو تلويزيون،كارخانهها،سازمانهاي آب و برق و تلفن دولت را به شكستن حرمت روز شنبه و نافرماني از حكم تورات متّهم ميكنند.
گروهها و جمعيّتهاي داوطلب براي جلوگيري از نقض حرمت روزهاي شنبه تشكيل شد،همچون«بيدارگران شنبه»و«شوراي عمومي شنبه»و«اتحاديه شنبه»كه وظيفه آنها پيگرد و ممانعت از كساني است كه در روز شنبه به كارهاي ممنوع ميپردازند. درگيريهاي ناشي از حرمت و نقض حرمت روزهاي شنبه،عواقب بسيار خطيري براي دولتها و نهادهاي دولتي اسرائيل داشته و عامل اصلي در سقوط دولت اسحاق رابين در سال 1976 بوده است.
